"Zmiany"

Coś się kończy, coś się zaczyna
Rozpędzi się za chwilę jak wielka maszyna
Jeszcze chwileczkę, jeszcze momencik
Będę mogła pokazać mój temperamencik

I choć niewiele czasu mi zostało
To już wszystko mocy prawnej nabrało
Ostatnie poczynam przygotowania
Do nowej drogi szukania

Na pewno łatwe to nie będzie
Ale On ze mna pojedzie wszędzie
Wiele się zmieni już na zawsze
Tyle że to wyjście jest ciekawsze

Decyzja podjęta nie ma odwrotu
Byle nie było z tego kłopotu

"Dorosłość"

Upłynęło wiele godzin, dni, miesięcy
Wiele rzeczy się zmieniło
Wiatr który wieje coraz mocniej
Deszcz ktory pada coraz częściej
Ludzie są zupełnie inni niż wcześniej
Ale wciąż o pustych duszach

Mija czas i zmienia się moje życie
Problemy są już zupełnie inne
Ból chodź jest rzadkim gościem
Uderza ze zdwojona siłą

Co zrobić gdy zgubisz na chwilę sens życia?
Gdy chwila okazuje się zbyt długa...

Masz dla kogo walczyć ale brak ci sił
Masz po co żyć ale boisz się...
Boisz sie kolejnych porażek
I kolejnych bolesnych upadków

"Bałagan"

Gdy płaszcz niewoli omiótł twoje ciało
Wolności w twej duszy jest już mało
Uciec myślami chcesz hen daleko
I zamknąć twego życia czarne wieko

Odłóż zmartwienia troski i żale
Zatoń w muzyki wysokie fale
Oczyść duszę ze wszystkich nieczystości
A resztę pozostaw w świecie nierzeczywistości

"Rozstanie"

Na górze róże na dole fiołki
Już dawno spadły wszystkie aniołki
Drut kolczasty me serce otoczył
Nasz los już razem się nie potoczy

Zgubieni we mgle gęstej jak chmury burzowe
Uczucia jakby takie bardziej płowe
Wszystko ucicha choć łzy pozostają
I te wciąż na nowo powstają

A choć wiersz jest to bardzo sztuczny
To nasz koniec był bardzo huczny

"Mój przyjaciel Odi"

Pojawiasz się i znikasz
Później jest inny lecz to nie to samo
Odszedłeś bo tak chciałeś... a może i nie
Nie pomogłam... czuje się winna
Nic nie widziałam... i rana została
Dziura w sercu na całe wieki
I choć świeży powiew wiatru zawitał
To ten który był zawsze w pamięci zostanie

"Toń"

Patrzę przed siebie i nic nie widzę
Bezustannie tylko siedzę
Strach i panika mnie ogarnia
Procesy myślowe to spowalnia

Agonia umysłu już nadciąga
Śmierć za sznurki znów pociąga
Bezwładnie spadam w otchłań bez dna
Przyszłość nie czeka mnie tam żadna

Powróciłam do punktu wyjścia
Spotkałam przeszłość i jej nieszczęścia

Opadam w toń...

"Ezoteryczny"

Tajemniczy... spokojny... mroczny... wyjątkowy

Bo przecież nikt nie wie co się w Nim kryje

Cisza... mrok... odwieczna tajemnica

I Ludzie tak bardzo obojętni

Koszmar... sekrety... zagubione myśli

Tylko wyjątkowi mogą Go usłyszeć

Bo przecież On też mówi... tylko wolniej

Czasem trzeba się zatrzymać... i posłuchać

Szelest liści... śpiew ptaków... szum deszczu

To język Lasu... nie każdy go rozumie

"Moje miasto"

Skrzypnięcie huśtawki na której siedzę
Dziwne odgłosy są na tym świecie
To dywan ktoś w oddali trzepie
To auta gdzieś daleko mkną przed siebie
Na balkonie starszy pan papierosa pali
Jakaś pani idzie z zakupami
Ptaki śpiewają i jest tak przyjemnie
Z dala od zgiełku choć dźwięki naprzemienne
Bo tak to jest jak się żyje w mieście
Mimo hałasu może być przyjemnie

Wiersz inny niż wszystkie. 

Pewnie się dziwicie, dlaczego mało piszę... Otóż pisze, kiedy dzieję się coś złego w moim życiu. 

Po ilości wierszy dodawanych przez ostatni rok można się domyślić, że moje życie uległo zmianie.

Zakochałam się i czerpię z miłości wiele szczęścia. Z czasem również uczę się pisać o nieco przyjemniejszych rzeczach, choć zwykle wena wciąż pojawia się podczas spadku nastroju.

Mam nadzieję, że zrozumiecie :) 

Każdy z czasem wyrasta z tego ciężkiego okresu nastoletniego.

Pozdrawiam i życzę wszystkim takiego szczęścia jakie mnie spotkało :)

"Niespełnione marzenia"

Całe życie już za tobą
Dziś śmierć cię przyzywa
Leżysz na łożu śmierci
Ostatnie tchnienie
Ostatnie myśli
Mijasz coś czego się boisz
To niespełnione marzenia
Tak dużo ich zostało
Umierasz a one razem z tobą

"Podobne uczucia"

Chłód, strach i niepokój
Wspomnienie przeszłości
Spoglądasz znów za siebie
Czujesz wszystko co złe
Trzęsiesz się na samą myśl
Cofasz się o kilka kroków
I znów upadasz na ziemie

Dreszcz przebiega po plecach
Po chwili już po całym ciele
Unikasz spojrzeń wspomnień
Cichutko siedzisz w swoim kącie
Ile to czasu minęło?
Te same błędy, te same myśli
Czy to znów jest jakiś koniec?

"Senne Marzenia"

Uciekam do krainy snów

Tonę pod puchową pierzyną

Zamykam oczy i widzę siebie

Siebie tonąca w rozkoszy 

Niczym film w połowie seansu 

Niczym piosenka od drugiej zwrotki 

Nic tutaj nie ma początku 

Ale po co te długie wstępy?

Po co niepotrzebny realizm? 

Wystarczy otworzyć samego siebie

Lecz z czasem wszystko się kończy

Wtedy budzę się i myślę

Że to tylko senne marzenia 

"Święta"

I znów to samo
Rodzina, znajomi, obcy mi ludzie
Życzenia
Sztuczne, wymuszone uśmiechy
Po co?
Na co kurwa się zmuszać?
Przemilcz
To wszystko nie ma sensu
Obojętność
Nie mam na to ochoty
Święta
Chcę przeskoczyć o kilka dni
Wigilia
Radosne śmiechy na twarzy
A później?
Zła, szara rzeczywistość
Kłótnia
Magiczna bańka pękła
Smutek

Odejście

Od ponad półtora miesiąc próbuje się zebrać do napisania czegoś... o kimś.
Niestety nie potrafię. Może uda mi się to zrobić za pół roku, może za rok.
To wciąż zbyt świeże... a czas wcale nie leczy ran, tylko kurwa przyzwyczaja do bólu.
Odejście kogoś bliskiego, kogoś kto miał tyle życia przed sobą.
Pomyślicie sobie, że mówię o człowieku.
Nie.
Mówię o moim piesku który, z dnia na dzień zachorował i odszedł.
Weterynarz bezradny.
My załamani.
Odszedł Nasz przyjaciel...
Żegnaj Odi... do zobaczenia w innym świecie.

Odszedł 11.10.2015 roku. Dokładnie pół roku po śmierci mojej babci.

"Raj"

Zatrzymaj się na chwilę
Posłuchaj bicia swego serca
Słyszysz jak szybko bije?

Życie biegnie ciągnąc cię za sobą
Zwolnij by dostrzec jego piękno
Zajrzyj do środka samego siebie

Twoje wnętrze ukaże ci drogę
Drogę nie łatwą, nie codzienną
To ścieżka do twojego raju

Nikt nie mówił, że będzie łatwo
Bo nikt nie wie gdzie jest twój raj
To ty sam musisz go odnaleźć

Czym jest mój raj?  zadasz pytanie
Odpowiedzi szukaj w sercu
A raj sam nastanie...

"Książki"

Czarne, czerwone, zielone, różowe,
Okładki książek tak kolorowe,
Kuszą i ciągną nas do siebie.

Nie raz sieja grozę różne szkarady,
A innym piękno nas oczarowuje.

Lecz gdy otwierasz i zaczynasz czytać...,
Te historie, te przeżycia, te emocje...,
Wszystko ukryte pod niepozornymi okładkami.

Nie raz jeszcze się złapiesz na ocenianiu,
Ocenianiu książek po okładce.

"Nie z tego świata"

Gdy cienie na ścianie milkną 

Gdy światło przestaje krzyczeć 

To znak nadchodzącej Apokalipsy

Demony przybywają, Anioły uciekają

Lucyfer wychodzi z Bramy Czerwonej 

A Bóg ucieka i Kryje się w Zaświatach 

Ostatnia nadzieja umiera

A zło przybiera ciało człowieka 

Co uratuje ludzkość? 

Czy mamy po co się łudzić? 

Ratunkiem jest śmierć i odejście 

Odejście na złą stronę świata...

Zainspirowane serialem "Supernatural"

"Podopieczni"

Uwięzieni wśród ciszy
Zamarli bez ruchu
Wykrzywione palce
Wykręcone nogi
Co się stało z tymi ludźmi?
Okrutnie pokrzywdzeni
Myśli gdzieś daleko
Może nie świadome
Nie mają ucieczki
Została im egzystencja

"Tęsknota"

Siedzę w ogrodzie pełnym złudzeń
Myślę sobie 'może się obudzę'
Gadam do siebie o egzystencji
Nie mogę przestać mimo najszczerszych intencji
Dołuje się sama mówiąc o Polsce
To jest jak niemiłosierne kolce
Słucham szumu fal i oceanu
Nie mogąc uniknąć tego całego majdanu
Gorzki smak tęsknoty za sercem
Gorzki smak tęsknoty za ciepłem
Czekam i czekam
Za trochę się doczekam

30.09.2015 Paignton, Anglia

"Destrukcja"

Czyste niebo- czyste myśli
Promienie słońca- uśmiech
Zieleń trawy- niewinność
Czerwone kwiaty- miłość
Przyroda to my
My to przyroda
Niszczymy przyrodę
Niszczymy Siebie

"Zagadka"

Zakrada się i błądzi
Chowa w zakamarkach
Przegląda każdą stronę
Czuje ja podświadomie
Krzyczy do mnie
Rzuca pojedyncze słowa
A ja je zapisuje
To wena! to wena!
Piszę już kolejny wiersz