"Kropla"

Jak kropla wody w oceanie
Tak wśród ludzi nie widoczna
I choćbym była całkiem inna
Nikt mnie nie ujrzy w tłumie
Wyskakuję w górę z wody
Lecz spadam bardzo szybko
Ginę tak jak kazda z nas
Jak nic nie warta kropla

"Kres"

Emocje już sięgają zenitu
Serce dalej całe z granitu
Pustka zapanowała w głowie
A przecież nikt się o Tym nie dowie
Szaleństwo cielesne rozgrzewa mnie
Ale tobie muszę powiedzieć "Nie!"
Kończyc z Tobą zabawę czas
Już nie może być razem nas
Klęczę i krzyczę "Co ze mną nie tak?!"
Bo Boga zapytac będzie nie w smak
Tak kończy się życie łatwe, beztroskie
I zaczyna się to całkiem nieboskie...

"Przemyślenia"

Świat jest szary prawda? Brak w nim kolorów... deszcz zasłania słońce i radość. Gaśniemy każdego dnia...

Samotność wśród ludzi... każdego dnia sama. Żyjesz czy egzystujesz... zadałeś sobie kiedyś to pytanie?

Sen którego nie odczuwasz... zasypiasz i się budzisz jakbyś nie śnił, nie odpoczywał.

Każdy ma gorszy dzień... mam je ciągle... czasem wpadasz w dołek i siedzisz w nim, bo tak na prawdę to wycisza i możesz myśleć.

Dzień lub noc... boje się dnia bo są tam ludzie. Brak mi pewności siebie. Noszę wiecznie słuchawki na uszach bo boję się usłyszeć czegoś na swój temat. Boję się śmiechu ludzi bo myślę, że śmieją się ze mnie...

Porównanie

Pamiętacie wiersz "Przebudzenie"?
Minął jakiś rok a ja znów siedzę na tej wieży.
Obserwuję wodę i łabędzie, las i ptaki.
Wiatr rozwiewa moje włosy.
I choć to nie te sam wiatr pamiętam tamten.
Otaczają mnie inni ludzie, drzemią we mnie inne uczucia.
Wszystko jest inaczej a jednak podobne.
Czy ja się nie zmieniłam?
Czy to ludzie w około mnie mimo, że inni to podobni do tamtych?
Nie chcę się nad tym głowić.
Dziś mimo, iż nie najweselej to lepiej niż rok temu.
Będę kroczyć dalej tą ścieżką, bo wiem, że nie mogę się poddawać.

Antonin 06.06.2014r.

"Sczerniała"

Podążam drogą i spotykam różę
Gdy ją dotykam rozpoczynam burzę
Urywam jej głowę i pędzę przed siebie
Wybieram drogi prowadzące do ciebie
Wywraca mnie wicher i przekrywa ziemią
To jest zarazą, potworną epidemią
Krzyczę i wołam, lecz ty mnie nie słyszysz
Uwagi nie zwrócisz tylko kroku przyspieszysz
Ja w swej dłoni czerwoną niegdyś różę trzymam
Teraz czarną i ostrą, jakoś ból wytrzymam...

"Życiowe ścieżki"

Szukam swojej drogi życia
Dawno zboczyłam z trasy
Ciągle znajduję coś nowego
Odkrywam świat szybciej
Lecz cena tego jest wysoka
Błądzę zagubiona wśród dróg
Spotykam wielu ciekawych ludzi
Poznaje ich własne życiowe ścieżki
Idę dalej wchodząc komuś w drogę
Jestem przeszkodą którą musi minąć
Uciekam mu z drogi i dalej szukam
Kiedyś znajdę tę jedyną- moją drogę

"Zagłada ciała"

Rozbita wewnętrznie myślę o zagładzie
Trzęsę się cała i cierpię w nieładzie
Czerpię przyjemność z bólu słodkiego
Karcę za grzechy świata dzikiego

Spotyka mnie co dzień jak co nie miara
To jest po prostu moja zwykła kara
Umrę samotnie i zgnije w zimnej trumnie
Chyba ze spłonę i zostanę w urnie